Zelf een woordzoeker maken voor het digibord of op papier

De meeste woordzoekermakers geven je een pdf en daar houdt het op. Deze doet allebei: de woordzoeker staat eerst op het digibord, waar de klas hem samen doet, en gaat pas daarna naar de printer.

Samen op het bord werkt anders dan op papier. Er is één raster en iedereen kijkt mee, dus een kind dat een woord ziet, wijst het aan en de rest ziet waar het stond. Dat is een goede vijf minuten aan het begin van een les, of aan het eind als er tijd overblijft.

Op papier is het stil werk. Print er een paar voor de kinderen die vroeg klaar zijn, of geef hem mee bij de spellinglijst. Zet je Antwoorden aan voordat je print, dan komt het antwoordblad eruit met de woorden omcirkeld, en kost nakijken een halve minuut.

De woorden van deze week zijn bijna altijd de beste. De spellingcategorie die je oefent, de begrippen uit de aardrijkskundeles, de dieren uit het thema: de woordzoeker is dan geen vulling maar een tweede ronde over dezelfde stof.

Namen van de klas doen het ook goed, zeker in de eerste schoolweek. Ieder kind zoekt eerst zichzelf en daarna de rest, en leert ondertussen de namen van de anderen lezen.

Wat je in het vak typt, blijft in je eigen browser. Het wordt niet verstuurd en niet op een server bewaard: het raster wordt hier op je eigen computer in elkaar gezet. Met "Woorden wissen" haal je de lijst er in één keer weer uit.

Spaties en streepjes gaan eruit, want in een hokje past één letter. "Noord-Holland" wordt dus NOORDHOLLAND, en zo moet de klas het ook zoeken.

Een woord dat langer is dan het raster breed is, past nergens. Dat staat onder het invoervak voordat je op de knop drukt, zodat je het formaat kunt aanpassen in plaats van het later te missen.

Ook een woord dat wel kort genoeg is, kan blijven liggen als het raster te vol raakt. Twintig woorden in een klein raster is te veel gevraagd. De woordzoeker komt er dan gewoon, met daaronder welke woorden het niet gehaald hebben; een formaat groter is meestal genoeg.